ترش‌اکس چگونه در اقیانوس قرمز نوشیدنی، برای خود سهم بازار دست‌وپا کرد؟

ازار نوشیدنی ایران یکی از رقابتی‌ترین دسته‌ها در صنعت FMCG به شمار می‌رود؛ بازاری که در آن بسیاری از برندها برای جذب مخاطب، بر طعم‌های آشنا و الگوهای ارتباطی تثبیت‌شده تکیه دارند. با این حال، ترش‌اکس از زمان ورود به این بازار، مسیر متفاوتی را انتخاب کرده و تلاش کرده با تمرکز بر طعم‌های کمتر تجربه‌شده، نام‌گذاری متمایز و هویت بصری متفاوت، جایگاه خود را در میان مصرف‌کنندگان شکل دهد.

به گزارش دی‌ام برد، برند نوشیدنی ترش‌اکس فعالیت خود را در شهریور ۱۴۰۳ آغاز کرد و وارد بازار نوشیدنی کشور شد. این برند در ادامه فعالیت خود، کمپین‌های تبلیغاتی مختلفی را در رسانه‌های متنوع اجرا کرد و تلاش کرد با فاصله گرفتن از برخی الگوهای رایج بازار نوشیدنی، مسیر متفاوتی برای معرفی محصولات خود دنبال کند.

ترش‌اکس به‌جای تمرکز بر طعم‌های میوه‌ای رایج، محصولاتی با ترکیب‌های متفاوت و طعم‌های کمتر تجربه‌شده ارائه کرده است.

این رویکرد، در کنار نحوه نام‌گذاری محصولات و طراحی هویت بصری، بخشی از تلاش این برند برای ایجاد تمایز در بازاری است که بسیاری از محصولات آن بر انتخاب‌های آشنا و شناخته‌شده تمرکز دارند.

ایجاد تمایز از طریق طعم‌های متفاوت

یکی از محورهای اصلی فعالیت ترش‌اکس، ارائه نوشیدنی‌هایی با طعم‌های متفاوت است. این برند به‌جای حرکت در مسیر طعم‌های میوه‌ای متداول، محصولاتی با ترکیب‌های جدید ارائه کرده است.

این تمرکز بر تجربه طعم‌های جدید، در نام‌گذاری محصولات نیز دیده می‌شود. ترشکس به‌جای استفاده از نام طعم‌ها برای معرفی محصولات، از نام هفت شهر مختلف شامل مسکو، مکزیکو، توکیو، پاتایا، برلین، پاریس و مادرید استفاده کرده است.

به این ترتیب، محصولات این برند در نقطه ارتباط با مخاطب، بیشتر با نام شهرها شناخته می‌شوند تا ویژگی طعمی آن‌ها. این انتخاب باعث شده نام محصول به بخشی از هویت ارتباطی برند تبدیل شود و مخاطب پیش از شناخت طعم، با یک نام متفاوت مواجه شود.

نام و هویت برند ترش‌اکس؛ تمرکز بر مفهوم ناشناخته

نام ترش‌اکس تنها یک عنوان برای معرفی محصول نیست و بخشی از ساختار هویتی این برند را شکل می‌دهد. استفاده از حرف «X» در نام و لوگوی برند، عنصری است که به مفهوم ناشناخته، کشف‌نشده و تجربه‌های جدید اشاره دارد؛ مفهومی که با رویکرد ترش‌اکس در ارائه طعم‌هایی خارج از انتخاب‌های معمول بازار نوشیدنی هم‌راستا است.

در هویت ترش‌اکس، X صرفاً یک نشانه گرافیکی نیست و نقش یک کد ارتباطی را ایفا می‌کند؛ نشانه‌ای که قرار است پیش از تجربه محصول، حس کنجکاوی مخاطب را فعال کند.

ترش‌اکس مخاطبان هدف خود را افراد ۱۸ تا ۴۰ ساله معرفی کرده است؛ گروهی که به گفته این برند، به دنبال تجربه‌های جدید و فاصله گرفتن از انتخاب‌های تکراری هستند. به همین دلیل، در طراحی هویت بصری و زبان ارتباطی برند نیز از عناصری نزدیک به فرهنگ بصری مخاطبان جوان‌تر، به‌ویژه نسل زد، استفاده شده است. 

هویت بصری ترش‌اکس؛ فاصله از طراحی‌های رایج نوشیدنی

هویت بصری ترش‌اکس از ابتدا با فاصله گرفتن از الگوهای متداول طراحی در صنعت نوشیدنی شکل گرفت. در حالی که بسیاری از برندهای این دسته از عناصری مانند تصاویر میوه، رنگ‌های طبیعی یا نشانه‌های مرتبط با تازگی استفاده می‌کنند، ترش‌اکس از ترکیبی شامل کاراکتر اسکلت، تایپوگرافی دست‌نویس، رنگ‌های پرکنتراست و المان‌های گرافیکی نزدیک به فضای دیجیتال استفاده کرده است.

یکی از عناصر قابل توجه در بسته‌بندی محصولات این برند، استفاده از یک شخصیت کارتونی اسکلت است که در محصولات مختلف تکرار شده و به یکی از نشانه‌های قابل تشخیص برند تبدیل شده است.

طراحی بسته‌بندی ترش‌اکس بیشتر به زبان بصری حوزه‌هایی مانند سرگرمی، بازی و فرهنگ دیجیتال نزدیک است؛ رویکردی که با توجه به گروه هدف اعلام‌شده برند، یعنی مخاطبان جوان‌تر، انتخاب شده است.

فعالیت‌های ارتباطی ترش‌اکس

ترش‌اکس در مهرماه سال گذشته یک کمپین تبلیغاتی را در رسانه‌های مختلف اجرا کرد که شامل اکران محیطی، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی، VOD و VSP بود. محور این کمپین با عنوان «اوه شت چقدر ترشه» یک قطعه موسیقی بود که در کانال‌های مختلف و با همکاری تولیدکنندگان محتوا و میکاپ‌آرتیست‌ها توسعه پیدا کرد.

مهدی نعمانی، مدیر مارکتینگ ترش‌اکس، درباره این کمپین به دی‌ام‌برد گفت: «بخشی از فعالیت‌های این کمپین در تیک‌تاک اجرا شد؛ اقدامی که در آن زمان برای یک برند نوشیدنی در ایران کمتر تجربه شده بود. محتوای منتشرشده در این پلتفرم بازدید قابل‌توجهی به دست آورد، اما با بسته شدن صفحه اجتماعی برند، ادامه اجرای کمپین متوقف شد.» 

«پارتی‌باکس» و «سمپل‌شات»؛ دو محصول جدید ترشکس

«سمپل‌شات» و «پارتی‌باکس» از جمله محصولات جدید این برند هستند که با هدف استفاده در موقعیت‌هایی مانند مهمانی‌ها طراحی شده‌اند. پارتی‌باکس با ارائه چند محصول در یک بسته، برای مصرف گروهی طراحی شده و سمپل‌شات نیز امکان تجربه چند محصول مختلف را در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.

در مجموع، مسیر ترش‌اکس نشان می‌دهد که ورود به یک بازار رقابتی تنها به عرضه محصول جدید محدود نمی‌شود و تصمیم‌هایی مانند تعریف جایگاه برند، طراحی هویت بصری و انتخاب شیوه ارتباط با مخاطب، نقش مهمی در ایجاد تمایز دارند.