نتایج تحقیقات مؤسسه Credos نشان میدهد که کاربران به رسانههای سنتی مانند تلویزیون و سینما بیشتر از تبلیغات دیجیتال و اینفلوئنسرها اعتماد دارند. این موضوع هشداری مهم برای برندهاست و نشان میدهد که برای ارتباط مؤثر با مخاطبان، نباید تنها به یک کانال یا روش تبلیغاتی تکیه کنند.
به گزارش دیامبرد، Marketing Week در مطلبی به بررسی نتایج تحقیقات مؤسسه Credos پرداخته است؛ پژوهشی که هر سال با مشارکت حدود دو هزار نفر انجام میشود. بر اساس این تحقیق، افزایش اعتماد به تبلیغات در سالهای اخیر، بیش از هر چیز در رسانههای سنتی مشاهده شده است. تلویزیون و سینما، بهعنوان رسانههایی باسابقه با چارچوبهای نظارتی روشنتر، همچنان در نگاه مخاطبان قابلاعتمادتر از پلتفرمهای دیجیتال هستند. به نظر میرسد این اعتماد بیشتر از شفافیت بالاتر این رسانهها و فاصلهشان با مسائلی مانند کلاهبرداری و تبلیغات گمراهکننده ناشی میشود.
از سوی دیگر، اگرچه اعتماد به تبلیغات اینفلوئنسرها و شبکههای اجتماعی در حال افزایش است، اما سطح کلی آن هنوز پایین باقی مانده است. این موضوع نشان میدهد که مخاطبان همچنان نسبت به اصالت محتوا، میزان شفافیت و نیت تجاری در این فضاها تردید دارند.
این شکاف اعتماد میتواند زنگ خطری برای برندها باشد؛ چراکه نشان میدهد حضور صرف در کانالهای دیجیتال کافی نیست و برندها برای جلب اعتماد و ایجاد شفافیت، همچنان نیاز دارند در رسانههای سنتی نیز حضور فعال داشته باشند.
میزان اعتماد مخاطبان در سال ۲۰۲۵ به تبلیغات در رسانههای سنتی:
تلویزیون: ۴۶٪
سینما: ۴۲٪
- رادیو ۴۲٪
میزان اعتماد مخاطبان در سال ۲۰۲۵ به تبلیغات در پلتفرمهای دیجیتال:
اعتماد روبهافزایش، اما شکننده!
اعتماد کاربران به تبلیغات در سال ۲۰۲۵ نسبت به گذشته افزایش یافته، اما همچنان بخش قابلتوجهی از مخاطبان بیاعتماد باقی ماندهاند. یکی از دلایل اصلی این بیاعتمادی، گسترش تبلیغات مشکوک مانند کلاهبرداریها یا محتوای اغراقآمیز است که بهویژه در فضای دیجیتال نمود پررنگتری دارد.
از سوی دیگر، تبلیغاتی که بتوانند یک تجربه جذاب و سرگرمکننده برای مخاطبان خلق کنند، نقش مهمی در افزایش اعتماد ایفا میکنند. این موضوع نشان میدهد که اعتماد مخاطبان صرفاً به تعداد کانالها یا میزان حضور برندها در فضای دیجیتال وابسته نیست؛ بلکه کیفیت محتوا، شفافیت پیام و تجربه واقعی کاربران عوامل اصلی شکلگیری اعتماد یا بیاعتمادی هستند.
